Dolar amerykański pozostaje odporny, nadal będąc kluczowym instrumentem dla inwestorów w obliczu rosnących napięć geopolitycznych. Jego tradycyjna rola "bezpiecznej przystani" wspiera popyt, jednak problemy strukturalne, zwłaszcza podwójne deficyty USA (budżetowy i rachunku bieżącego), nadal stanowią długoterminowe ryzyko dla tej waluty.
Obecnie dolar utrzymuje się w pobliżu marcowego maksimum – najwyższego poziomu od początku roku – wspieranego przez obawy o rosnącą inflację w związku z konfliktem w Iranie oraz stabilne dane makroekonomiczne ze Stanów Zjednoczonych. Wysoka inflacja i ostrożna postawa Rezerwy Federalnej, która nie spieszy się z obniżkami stóp procentowych, zapewniają krótkoterminowe wsparcie dla amerykańskiej waluty. Niemniej jednak te czynniki prawdopodobnie nie zniwelują fundamentalnych słabości w dłuższym terminie. W miarę łagodzenia napięć geopolitycznych i spadku premii za ryzyko rynki spodziewają się, że dolar powróci do trendu spadkowego pod koniec roku.
Problem podwójnego deficytu stopniowo wysuwa się na pierwszy plan. Stany Zjednoczone borykają się z dwoma równoczesnymi lukami – fiskalną i handlową – które tradycyjnie wywierają presję na walutę. Według Departamentu Skarbu USA deficyt budżetowy w bieżącym roku fiskalnym przekroczył już 1 bilion dolarów, podczas gdy całkowity dług publiczny przekroczył 38 bilionów dolarów, co odpowiada relacji długu do PKB przekraczającej 120%.
Rosnące odsetki od długu publicznego zmniejszają elastyczność fiskalną i ograniczają możliwości produktywnego inwestowania, zwiększając ryzyko osłabienia niezależności polityki pieniężnej.
Jednocześnie Stany Zjednoczone pozostają silnie uzależnione od finansowania zewnętrznego — około jedna czwarta bonów skarbowych znajduje się w rękach inwestorów zagranicznych, przy czym największymi posiadaczami są Chiny i Japonia (według raportu Parlamentu Europejskiego na temat długu USA).
Chociaż Waszyngton nie stoi w obliczu kryzysu płynności, utrzymanie zaufania międzynarodowych inwestorów staje się kluczowym warunkiem stabilności.
Obecnie dolar utrzymuje pozycję głównie z powodu braku realnej alternatywy dla waluty rezerwowej i względnie jastrzębiej polityki Rezerwy Federalnej. Jeśli jednak konflikt na Bliskim Wschodzie ustąpi, uwaga rynku przesunie się z krótkoterminowych ryzyk do oceny fundamentalnych nierównowag. W takim przypadku pogarszająca się sytuacja fiskalna i potencjalne przyspieszenie obniżek stóp procentowych mogą doprowadzić do zauważalnej korekty dolara, co pozwoli na powrót do trendu spadkowego po okresie względnej siły.
Z technicznego punktu widzenia indeks dolara amerykańskiego (DXY), który śledzi kurs dolara względem koszyka walut, od pięciu tygodni porusza się w znanym zakresie i nie napawa optymizmem. Wybicie i konsolidacja poniżej 200-tygodniowej prostej średniej kroczącej w kwietniu 2025 roku – po raz pierwszy od listopada 2021 roku – sprzyja długoterminowym spadkom. Na wykresie dziennym oscylatory są w strefie dodatniej. Indeks znajduje się powyżej kluczowych średnich kroczących, więc w najbliższym czasie ceny prawdopodobnie nie spadną znacząco.