Euro oraz funt osłabiły się względem dolara po publikacji amerykańskiego raportu z rynku pracy za październik. Liczba nowych miejsc pracy w sektorach pozarolniczych (NFP) wzrosła o 165 tys. przy prognozie na poziomie 65 tys. oraz poprzednim odczycie wynoszącym 60 tys. (skorygowanym w górę z 29 tys.). Rok wcześniej, w październiku 2025 roku, wskaźnik ten wynosił -140 tys. Sektor prywatny utworzył 159 tys. miejsc pracy, wobec prognozowanych 64 tys. i 78 tys. we wrześniu, a średnia z trzech miesięcy wzrosła do 137 tys. z 79 tys. miesiąc wcześniej.
Stopa bezrobocia spadła do 4,1% (oczekiwano 4,2%, tyle samo wyniósł poprzedni odczyt). Liczba osób bezrobotnych zmniejszyła się do 7,07 mln, podczas gdy wskaźnik aktywności zawodowej wzrósł z 61,8% do 61,9%. Od marca stopa bezrobocia utrzymuje się w wąskim przedziale 4,1–4,3% i jak dotąd nie widać sygnałów zmiany tego trendu. Wynagrodzenia wzrosły o 0,4% w ujęciu miesięcznym (przy prognozie 0,3%), a w ujęciu rocznym dynamika płac przyspieszyła do 3,1%, podczas gdy prognozowano 2,9%. Średnie godzinowe wynagrodzenie osiągnęło 38 USD, a średni czas pracy w tygodniu pozostał na poziomie 34,4 godziny.
Struktura raportu również prezentuje się solidnie. W sektorze usług profesjonalnych i biznesowych przybyło 70 tys. miejsc pracy (przy średniej od początku roku wynoszącej 15 tys.), w opiece zdrowotnej – 42 tys., w transporcie i magazynowaniu – 25 tys., a w przemyśle przetwórczym – 19 tys. Ponadto dane za sierpień zostały skorygowane w górę ze 133 tys. do 186 tys., a za wrzesień – z 29 tys. do 60 tys., co łącznie oznacza dodatkowe 84 tys. miejsc pracy. Z tego względu raport ten należy postrzegać raczej jako potwierdzenie pewnego trendu niż jako jednorazowy wzrost.
Dla Rezerwy Federalnej takie dane osłabiają argumenty za wstrzymaniem podwyżek stóp procentowych. Obecnie stopy procentowe mieszczą się w przedziale 3,75–4,00%, a rynek już wcześniej uwzględnił w swoich wycenach kolejną podwyżkę w grudniu oraz następną w marcu. Jeszcze 5 listopada Beth Hammack stwierdziła, że jej zdaniem polityka pieniężna powinna przybrać charakter restrykcyjny. "Uważam, że polityka pieniężna będzie musiała stać się restrykcyjna, aby w odpowiednim czasie sprowadzić inflację z powrotem do poziomu 2%" – powiedziała Beth Hammack, szefowa oddziału Fed w Cleveland. 28 października głosowała ona za podwyżką stóp procentowych, podobnie jak Lisa Cook, natomiast Kevin Warsh nie zajął jednoznacznego stanowiska w sprawie grudniowej decyzji. Najnowsze dane zdają się potwierdzać podejście Hammack niż ostrożne stanowisko Warsha.
Euro ucierpiało bardziej w wyniku tego splotu okoliczności, ponieważ dane z Europy wskazują na odwrotny kierunek. Sprzedaż detaliczna w strefie euro spadła we wrześniu o 0,7% (przy prognozie na poziomie -0,1% i wcześniejszym wzroście o 0,1%), a roczne tempo wzrostu wyhamowało z 0,8% do 0,4%. Stopa depozytowa EBC pozostaje na poziomie 2,50%, czyli o 1,25–1,50 punktu procentowego poniżej stóp Fed, a scenariusz bazowy wciąż zakłada jeszcze jedną podwyżkę w grudniu, do poziomu 2,75%. Funt również stracił na wartości, mimo "jastrzębiego" sygnału z Londynu. 5 listopada Bank Anglii podniósł stopy procentowe do 4,00%, decyzja zapadła jednogłośnie (za - 9 głosów, przeciw - 0, wstrzymujących się - 0), podczas gdy rynek spodziewał się wyniku 7–0–2 (we wrześniu stosunek głosów wynosił 3–0–6). Po ogłoszeniu decyzji Andrew Bailey stwierdził, że kolejna podwyżka jest bardziej prawdopodobna niż utrzymanie ich na obecnym poziomie, ale pod warunkiem, że ceny energii powrócą do poziomów sprzed spadku cen ropy. Obecnie rynek ocenia prawdopodobieństwo grudniowej podwyżki na 50%.
Obecny rozwój sytuacji można przedstawić w następujący sposób: wysokie ceny ropy utrzymują inflację na podwyższonym poziomie, silny amerykański rynek pracy oraz rosnące płace dają Rezerwie Federalnej powód do dalszego zaostrzania polityki pieniężnej, rentowności aktywów denominowanych w dolarze pozostają atrakcyjne, podczas gdy waluty krajów o słabszych danych makroekonomicznych tracą na wartości. Uważam, że dopóki wskaźniki z amerykańskiego rynku pracy będą przewyższać prognozy, a dane z Europy będą odbiegać od oczekiwań Europejskiego Banku Centralnego, euro nie będzie miało podstaw do trwałego odbicia. Perspektywy funta nieco się poprawiły dzięki jastrzębiemu stanowisku Banku Anglii. Jednak bez kolejnych sygnałów ze strony Andrew Baileya i wyraźniejszego osłabienia dolara para GBP/USD może nadal pozostawać pod presją spadkową. W najbliższych sesjach to jednak EUR/USD prawdopodobnie będzie zachowywać się słabiej niż GBP/USD.
Analiza techniczna pary EUR/USD
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla EUR/USD, kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1175, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1210 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1245. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy będzie trudna. W przypadku spadku instrumentu handlowego w okolice 1,1140 spodziewam się aktywności ze strony kupujących. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum 1,1110 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,1080.
Analiza techniczna pary GBP/USD
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3380, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3410, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie strefa 1,3435. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3345. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3320, a następnie do 1,3300.