Dolar znów "za sterami"

Wszystko zatacza koło, a dolar właśnie to potwierdził. Amerykańska waluta odnotowała najlepszy tygodniowy wynik od ponad miesiąca, a para EUR/USD powróciła do najniższych poziomów od 19 miesięcy – niczym wahadło, które ponownie odnalazło swój punkt równowagi.

Sprzyjający zbieg okoliczności w postaci napływających danych zadziałał na korzyść dolara. Odczyty z amerykańskiego rynku pracy oraz dane o inflacji okazały się lepsze od prognoz, a rentowność 10-letnich obligacji skarbowych ponownie przekroczyła 5%. Stworzyło to fundamenty pod wzrost indeksu dolara amerykańskiego do najwyższego poziomu od 19 miesięcy.

Dynamika cen producentów w USA

Kluczowym impulsem stały się ceny producentów. W ujęciu miesięcznym tempo ich wzrostu wyhamowało do 0,3%, jednak w skali roku przyspieszyło z 6,3% do 6,5% – osiągając najwyższy poziom od 2022 roku. W tym kontekście, wyceniane na 80% prawdopodobieństwo trzech kolejnych podwyżek stóp procentowych przez Fed w ciągu roku wydaje się logiczne.

Również retoryka przedstawicieli Fed sprzyja umocnieniu dolara. Jeffrey Schmid, prezes Fed z Kansas City, ocenił inflację jako zbyt wysoką, wskazując na czynniki takie jak ceny energii elektrycznej, cła, koszty związane z AI oraz wydatki na opiekę zdrowotną. Susan Collins, prezes Fed z Bostonu, uważa, że w obliczu rozszerzania się presji cenowej konieczna może być wkrótce kolejna podwyżka stóp procentowych. Z kolei Austan Goolsbee, prezes Fed z Chicago, wezwał instytucję do podjęcia bardziej zdecydowanych działań w celu przywrócenia wiary w skuteczność walki z inflacją, podkreślając, że proces ten nie został jeszcze zakończony.

Na początku listopada na rynku można było zaobserwować nietypową sytuację. Indeks zaskoczeń ekonomicznych zbliżał się do 3-letniego maksimum, podczas gdy rentowności amerykańskich obligacji skarbowych spadały. Jest to o tyle zaskakujące, że w warunkach silnej gospodarki rentowności zazwyczaj rosną, co odzwierciedla oczekiwania wyższej inflacji i bardziej restrykcyjnej polityki pieniężnej Fed. Negatywnym sygnałem dla dolara był również gwałtowny spadek indeksu Nasdaq 100 w dniu 5 listopada. Uderzyło to w amerykańską gospodarkę na dwa sposoby: poprzez "efekt majątkowy" (hossa na giełdzie w latach 2022–2026 znacząco zwiększyła zamożność i konsumpcję Amerykanów) oraz poprzez inwestycje w AI, które odpowiadają za jedną czwartą do połowy wzrostu PKB. Inwestorzy zaczęli masowo przenosić kapitał do obligacji skarbowych, traktując je jako bezpieczną przystań, co doprowadziło do osłabienia dolara.

Dynamika prognoz PKB USA

Następnie obawy ustąpiły. Inwestorzy uwierzyli, że do żadnej tragedii nie dojdzie, a na rynku znajdą się firmy zdolne zastąpić NVIDIĘ. W obliczu silnych danych o inflacji rentowności – niczym igła kompasu po ustaniu turbulencji – zaczęły rosnąć. Presję na parę EUR/USD wywiera również prognoza Fed w Atlancie, która zakłada wzrost PKB USA w IV kwartale na poziomie 3,5%.

Nawet wyprzedaż akcji spółek technologicznych nie odstrasza niedźwiedzi EUR/USD. Nie ma paniki wokół systemów AI – to jedynie typowa rotacja w portfelach inwestycyjnych.

Z technicznego punktu widzenia, na wykresie dziennym pary EUR/USD, formacja rozszerzającego się klina nie stanie się sygnałem odwrócenia trendu, dopóki kurs nie powróci powyżej punktu 3. Pozostaje ona zatem formacją kontynuacji trendu. W związku z tym, dopóki główna para walutowa utrzymuje się poniżej poziomu 1,11, uwaga powinna skupiać się na sprzedaży. Wyznaczone wcześniej poziomy 1,1 oraz 1,087 stanowią cele.