Para EUR/USD kontynuuje spadki. Drugi tydzień z rzędu systematycznie traci na wartości, co odzwierciedla rosnącą siłę dolara amerykańskiego. Analiza wykresu miesięcznego (MN) pokazuje jednak, że para pozostaje w wyraźnym trendzie spadkowym już trzeci miesiąc z rzędu. Pod koniec sierpnia kupujący ustanowili ośmiomiesięczne maksimum na poziomie 1,1712, kończąc tym samym pięciotygodniową serię wzrostów. Następnie inicjatywę przejęli sprzedający, sprowadzając parę o ponad 750 pipsów poniżej. Wszystko wskazuje na to, że spadkowa tendencja nie dobiegła jeszcze końca. Dane makroekonomiczne potwierdzają odporność amerykańskiej gospodarki oraz rosnącą presję inflacyjną, podczas gdy Rezerwa Federalna nadal prezentuje jastrzębie nastawienie. Taka kombinacja czynników sprzyja dalszemu umocnieniu dolara, który może tym razem zmierzyć w kierunku przedziału 1,09.
Opublikowany wczoraj protokół z październikowego posiedzenia Fed stanowi uzupełnienie obecnego obrazu sytuacji fundamentalnej.
Przypomnę, że decyzję o utrzymaniu stopy funduszy federalnych w przedziale 3,75–4,00% poparło 10 z 12 członków Komitetu. Lisa Cook i Beth Hammack opowiedziały się za podwyżką stóp o 25 punktów bazowych. Z protokołu wynika jednak, że nawet zwolennicy wstrzymania podwyżek argumentowali swoje stanowisko w sposób "jastrzębi" – traktując obecną przerwę nie jako rezygnację z dalszego zacieśniania polityki pieniężnej, lecz jedynie jako odroczenie kolejnej podwyżki. Część członków Komitetu chciała ocenić wpływ wrześniowej podwyżki stóp na amerykańską gospodarkę. Inni zwracali uwagę, że rynek uwzględniał już w wycenach grudniową podwyżkę oraz dalsze zacieśnianie polityki pieniężnej w przyszłym roku. Kilku uczestników posiedzenia uznało, że dostosowanie oczekiwań rynkowych do przewidywanej ścieżki stóp procentowych ograniczyło ryzyko związane z październikową pauzą. Innymi słowy, inwestorzy częściowo wykonali pracę za Fed: perspektywa dalszego zacieśniania polityki pieniężnej już przełożyła się na koszty kredytu, umożliwiając bankowi centralnemu wstrzymanie się z decyzją i oczekiwanie na kolejne dane.
Być może najbardziej wymowny fragment październikowego protokołu dotyczy dalszej ścieżki stóp procentowych. Niemal wszyscy uczestnicy posiedzenia uznali, że przy założeniu realizacji podstawowych scenariuszy dotyczących inflacji i zatrudnienia konieczna będzie kolejna podwyżka stóp procentowych. Co więcej, dwoje członków Komitetu (prawdopodobnie Hammack i Cook) dopuściło możliwość podwyżki o więcej niż 25 punktów bazowych już w grudniu, jeśli nowe dane o inflacji okażą się niekorzystne. W protokole zwrócono również uwagę, że zdaniem części przedstawicieli Fed dalsze odkładanie decyzji zwiększa ryzyko utrwalenia się presji inflacyjnej, co w przyszłości mogłoby zmusić bank centralny do znacznie bardziej zdecydowanego zacieśnienia polityki pieniężnej.
Przyjrzyjmy się teraz, jakimi informacjami dysponowali członkowie Komitetu w momencie prowadzenia tej dyskusji. Spotkanie odbyło się pod koniec października, podczas gdy dane z amerykańskiego rynku pracy za październik opublikowano dopiero 6 listopada. Liczba nowych miejsc pracy w sektorach pozarolniczych (nonfarm payrolls) wzrosła o 165 tys., a stopa bezrobocia wyniosła 4,1%. Wzrost zatrudnienia odnotowano zwłaszcza w sektorach usług profesjonalnych i biznesowych oraz w transporcie. Ogólnie rzecz biorąc, październikowe dane potwierdziły odporność amerykańskiego rynku pracy, dając Fedowi większe pole manewru do dalszego zacieśniania polityki pieniężnej.
Opublikowany cztery dni później raport na temat inflacji konsumenckiej również przemawiał na korzyść "jastrzębi". Choć główny wskaźnik CPI nieznacznie wyhamował (z 0,6% do 0,4% w ujęciu miesięcznym, głównie za sprawą tańszej energii), inflacja bazowa utrzymała się na poziomie 0,3% trzeci miesiąc z rzędu. Koszty mieszkaniowe odpowiadały za ponad 30% miesięcznego wzrostu głównego wskaźnika. Zatem, mimo wyraźnego osłabienia impulsu ze strony cen energii (wzrost o zaledwie 0,7% wobec 5,2% miesiąc wcześniej), tzw. lepkie składniki inflacji nadal wykazują dość wysokie tempo wzrostu. Jest to dokładnie ten scenariusz, który niepokoił uczestników październikowego posiedzenia.
Publikacja protokołu z posiedzenia Fed prowadzi do jednoznacznego wniosku: październikowym obradom dominujący ton nadawali "jastrzębie", a nawet zwolennicy ostrożniejszego podejścia opowiadali się za utrzymaniem perspektywy dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Wypowiedzi przedstawicieli Fed z ostatnich trzech tygodni wskazują, że jastrzębie nastawienie jeszcze się umocniło. Christopher Waller publicznie dopuścił możliwość podwyżki stóp o 50 punktów bazowych w grudniu. Jeszcze dalej poszedł szef oddziału Fed w St. Louis, Alberto Musalem, sugerując, że do wiosny 2027 roku może być koniecznych kilka kolejnych podwyżek, aby "przywrócić stabilność cen". Inni przedstawiciele Fed, w tym Lorie Logan i John Williams, wcześniej sygnalizowali potrzebę dalszego zacieśniania polityki pieniężnej.
To istotne sygnały dla dolara amerykańskiego. Według narzędzia CME FedWatch rynek niemal w pełni uwzględnia już w wycenach grudniową podwyżkę stóp o 25 punktów bazowych. W tej sytuacji dalszy kierunek notowań dolara, a tym samym pary EUR/USD, będzie zależał nie tyle od samej grudniowej decyzji, ile przede wszystkim od sygnałów Fed dotyczących kolejnych kroków w polityce pieniężnej. Obecny układ sprzyja inwestorom zajmującym pozycje na umocnienie dolara. Jastrzębia retoryka Fed stanowi dodatkowe wsparcie dla amerykańskiej waluty.
Para EUR/USD pozostaje w trendzie spadkowym. Sprzedający skutecznie przetestowali już wsparcie na poziomie 1,0970, wyznaczone przez dolną wstęgę Bollingera na wykresach dziennym i tygodniowym. Kolejnym celem jest poziom 1,0950, odpowiadający górnej granicy chmury Kumo na wykresie miesięcznym. Ze względu na bliskość tego poziomu kluczowe znaczenie będzie miała zdolność sprzedających nie tylko do jego przełamania, ale również do utrzymania notowań poniżej tej bariery. Realizacja takiego scenariusza otworzyłaby drogę do poziomu 1,09.