Analitycy Citi Research opracowali nowy wskaźnik – stopa cienia Warsha (ang. *Warsh shadow rate*). Odzwierciedla on stan warunków monetarnych w oparciu o wskaźniki gospodarcze i finansowe, na które zwrócił uwagę Kevin Warsh (były członek Rady Gubernatorów Fed) podczas sympozjum ekonomicznego w Jackson Hole. Wskaźnik ten znajduje się obecnie blisko historycznych maksimów obserwowanych w poprzednich cyklach zacieśniania polityki pieniężnej. Biorąc pod uwagę, że historycznie miara ta wyprzedzała zmiany rentowności dwuletnich obligacji skarbowych, Citi ocenia, iż rynki zasadnie uwzględniają w wycenach rosnące prawdopodobieństwo wznowienia podwyżek stóp procentowych.
Wskaźnik ten odzwierciedla wyraźną zmianę priorytetów Fed. Warsh położył większy nacisk na inflację bazową, dynamikę podaży pieniądza, liczbę nowych wniosków o zasiłek dla bezrobotnych, warunki finansowe oraz sygnały płynące z rynku akcji, jednocześnie zmniejszając znaczenie tradycyjnych mierników rynku pracy, takich jak zatrudnienie w sektorze pozarolniczym, wzrost płac czy oczekiwania inflacyjne. Według analizy Citi preferowane przez Warsha wskaźniki jednoznacznie wskazują na konieczność zacieśnienia polityki, podczas gdy zestaw wskaźników drugorzędnych sugeruje ochłodzenie koniunktury.
To sprawia, że sierpniowy raport o inflacji będzie kluczowym sprawdzianem. Ekonomiści Citi twierdzą, że odczyt inflacji bazowej (CPI) na poziomie 0,3% lub wyższym uczyniłby wrześniową podwyżkę stóp wysoce prawdopodobną. Wzrost o 0,1% dałby Rezerwie Federalnej podstawy do wstrzymania się z decyzją, natomiast wynik na poziomie 0,2% pozostawiłby bilans ryzyk niejednoznacznym.
Bardziej jastrzębia retoryka Warsha komplikuje sytuację amerykańskiego sekretarza skarbu, Scotta Bessenta. Rentowności ponownie wzrosły – zwłaszcza w segmencie obligacji dziesięcioletnich – a skok cen energii nasilił presję na długim końcu krzywej dochodowości, utrudniając utrzymanie rentowności obligacji trzydziestoletnich poniżej krytycznego poziomu 5,3%. Analiza historyczna przeprowadzona przez Citi wskazuje również na scenariusz dobrze znany inwestorom: rynek akcji zazwyczaj odnotowuje spadki przez około 50 sesji po pierwszej podwyżce stóp, zanim nastąpi odbicie, podczas gdy rynek obligacji skarbowych na ogół doświadcza głębszej i bardziej długotrwałej wyprzedaży w reakcji na zacieśnianie polityki przez Fed.