FX.co ★ EUR/USD pod wpływem geopolityki: Konflikt z Iranem znów przyciąga uwagę rynków

EUR/USD porusza się w wąskim przedziale, ponieważ rynek czeka na kolejne istotne impulsy. Najważniejsze wydarzenia minionego tygodnia, czyli wybory do Kongresu USA i raport NFP, są już za nami, natomiast kluczowe publikacje tego tygodnia – CPI i PPI – dopiero przed nami. Powstałą lukę informacyjną wypełniła geopolityka, a mianowicie wzmożone działania militarne i dyplomatyczne USA wobec Iranu.

Biorąc pod uwagę doniesienia medialne, o których piszę poniżej, nie należy lekceważyć tego czynnika. Jeśli bowiem negocjacje rzeczywiście ruszą z miejsca, apetyt na ryzyko może wyraźnie wzrosnąć na wielu rynkach, przyćmiewając nawet publikacje amerykańskich danych o inflacji. Geopolityka po kilku miesiącach pozostawania w cieniu ponownie wysuwa się na pierwszy plan.

Impulsem do zintensyfikowania działań dyplomatycznych stały się wybory uzupełniające do Kongresu USA. Zwycięstwo Demokratów w obu izbach znacząco zmieniło układ sił politycznych wokół konfliktu z Iranem. Kontynuowanie dotychczasowej polityki staje się dla Białego Domu coraz trudniejsze, ponieważ nowy układ sił w Kongresie ogranicza pole manewru Donalda Trumpa. Choć Demokraci formalnie obejmą większość dopiero w styczniu, perspektywa zmiany układu sił już wpływa na negocjacje budżetowe. W dalszej perspektywie prezydent może się zmierzyć nie tylko z ograniczeniem finansowania operacji wojskowej, lecz także z większą kontrolą ze strony Kongresu.

Jak informuje Bloomberg, Demokraci zamierzają zablokować zaproponowany przez Trumpa budżet obronny w wysokości 1,5 bln dolarów. Według źródeł agencji kompromisowa kwota może wynieść około 1 bln dolarów. Nie oznacza to całkowitego odcięcia Pentagonu od finansowania – Demokraci są gotowi poprzeć niezbędne programy modernizacji sił zbrojnych, nie chcą jednak "faktycznie finansować kontynuacji kampanii przeciwko Iranowi".

Dla Trumpa to poważny cios, który znacząco ogranicza jego pole manewru.

Jednocześnie nabiera tempa sprawa możliwego impeachmentu sekretarza obrony USA, Pete'a Hegsetha. Jak informuje ABC News, lider Demokratów w Izbie Reprezentantów Hakeem Jeffries poparł inicjatywę, którą zamierza ponownie zgłosić republikanin Thomas Massie. Istotne jest to, że presja na szefa Pentagonu stopniowo wykracza poza partyjny spór. Ma to duże znaczenie, ponieważ samo postawienie ministra w stan oskarżenia przez Izbę Reprezentantów nie oznacza jeszcze jego odwołania. Do ostatecznego rozstrzygnięcia potrzebne jest poparcie dwóch trzecich obecnych senatorów. Oznacza to, że Demokraci nie obejdą się bez głosów Republikanów.

Na tym tle ostatnie działania Waszyngtonu przypominają dobrze znaną metodę "kija i marchewki". Z jednej strony USA nadal wywierają presję militarną na Teheran. W miniony weekend przeprowadziły naloty na irańskie obiekty obrony przeciwlotniczej na wyspie Keszm, położonej w cieśninie Ormuz. Donald Trump publicznie potwierdził atak, określając przeprowadzoną operację jako "niewielką". Wskazuje to, że mamy do czynienia z kontynuacją serii ograniczonych uderzeń, a nie początkiem nowej, zakrojonej na szeroką skalę kampanii wojskowej.

Teheran zareagował stanowczo. Szef irańskiej dyplomacji Abbas Aragczi zagroził, że jeśli Waszyngton zdecyduje się na dalszą konfrontację militarną, "rozpęta się piekło". Mimo ostrej retoryki Iran pozostawił jednak otwartą drogę do dyplomatycznego rozwiązania konfliktu.

Stany Zjednoczone również nie rezygnują z prób zakończenia konfliktu na drodze negocjacji.

Jak informuje "The Washington Post", sekretarz skarbu USA, Scott Bessent, przy poparciu Donalda Trumpa, zwrócił się do Chin z prośbą o wykorzystanie ich wpływów w Teheranie w celu wsparcia działań zmierzających do zakończenia wojny. Według doniesień Pekin przekazał już irańskim władzom stosowny apel. Oczywiście sam fakt przekazania takiej wiadomości nie oznacza jeszcze, że Iran jest gotowy zaakceptować amerykańskie warunki. Zaangażowanie Chin w działania mediacyjne poszerza jednak możliwości dyplomatyczne Waszyngtonu. Waszyngton najwyraźniej stara się zwiększyć presję na Teheran, jednocześnie pozostawiając mu możliwość wyjścia z konfliktu na akceptowalnych warunkach. Niewykluczone również, że Trump chce osiągnąć wymierny rezultat jeszcze przed styczniem, kiedy ograniczenia wynikające z sytuacji wewnętrznej w USA mogą stać się dla jego administracji znacznie bardziej dotkliwe.

W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera zaplanowane na dziś spotkanie Donalda Trumpa z premierem Kataru, Mohammedem bin Abdulrahmanem Al Thanim. Rozmowy mają odbyć się w Białym Domu o godz. 17:00 GMT. Na agendzie znajdzie się przede wszystkim kwestia zawieszenia broni oraz wznowienia rozmów dotyczących programu nuklearnego Iranu. Biorąc pod uwagę rolę Kataru jako mediatora, rezultaty spotkania mogą rzucić więcej światła na dalsze perspektywy dyplomatycznego rozwiązania konfliktu.

Na razie jednak przedwczesne jest oczekiwanie na szybkie zawarcie porozumienia. Z jednej strony spotkania na tak wysokim szczeblu często stanowią końcowy etap wcześniejszych przygotowań dyplomatycznych. Z drugiej strony wciąż brakuje przekonujących sygnałów, zarówno oficjalnych, jak i nieoficjalnych, że Waszyngton i Teheran uzgodniły już podstawowe warunki przyszłego porozumienia. Co więcej, według Axios premier Kataru zamierza zabiegać o dodatkowy czas na prowadzenie działań dyplomatycznych. Z kolei sekretarz stanu USA, Marco Rubio, otwarcie ostrzegł, że "na razie nie można mówić o rychłym przełomie" w sprawie Iranu, ponieważ żądania Teheranu pozostają nie do zaakceptowania dla Waszyngtonu.

Mimo to perspektywa wznowienia negocjacji stopniowo nabiera coraz bardziej konkretnych kształtów. Jak informuje Associated Press, mediatorzy omawiają obecnie "dwudniowy plan stopniowych działań na rzecz budowy zaufania". Zakłada on między innymi zniesienie amerykańskiej blokady, odblokowanie części irańskich środków finansowych, a następnie ponowne otwarcie cieśniny Ormuz. W gruncie rzeczy chodzi o próbę przerwania impasu, w którym każda ze stron oczekuje, że to przeciwnik jako pierwszy pójdzie na ustępstwa.

To istotna kwestia dla inwestorów handlujących na parze EUR/USD. Rzeczywisty postęp w negocjacjach mógłby bowiem znacząco zmienić jej układ fundamentalny. Po pierwsze, zmniejszenie napięcia geopolitycznego ograniczyłoby popyt na dolara jako bezpieczną przystań. Po drugie, perspektywa przywrócenia swobodnej żeglugi przez cieśninę Ormuz wywarłaby silną presję na ceny ropy, zmniejszając ryzyko związane z kosztami energii dla europejskiej gospodarki. Taki zbieg okoliczności niewątpliwie sprzyjałby kupującym EUR/USD.

Mimo to moim zdaniem, nie warto jeszcze spieszyć się z otwieraniem długich pozycji. Same pozytywne sygnały i nadzieje związane z dyplomacją to jednak nie to samo co wymierne efekty. Nawet optymistyczna deklaracja po dzisiejszym spotkaniu w Białym Domu nie wystarczy, by doprowadzić do trwałego osłabienia dolara. Rynek potrzebuje mocniejszych dowodów postępu: konkretnych ustaleń, wzajemnych ustępstw, a przede wszystkim ich realizacji.

Tym samym niepewność wokół konfliktu z Iranem wciąż się utrzymuje. Co więcej, osłabienie pozycji politycznej Trumpa w kraju może obrócić się przeciwko Waszyngtonowi. Dostrzegając, że pole manewru amerykańskiego prezydenta stopniowo się zawęża, Teheran może, zamiast łagodzić swoje stanowisko, jeszcze bardziej zaostrzyć żądania. W efekcie dalszy rozwój sytuacji pozostaje niepewny.

Jeśli negocjacje ponownie utkną w martwym punkcie, zwłaszcza przy jednoczesnym kontynuowaniu amerykańskich nalotów, dolar może zyskać dodatkowe wsparcie jako bezpieczna przystań. W takim scenariuszu sprzedający EUR/USD ponownie przetestują poziom wsparcia 1,1130, wyznaczony przez dolną granicę Wstęg Bollingera na wykresie dziennym. Jeśli jednak dojdzie do postępów dyplomatycznych i ograniczenia działań militarnych, kupujący otrzymają mocny argument do przejęcia inicjatywy i kolejnej próby utrwalenia notowań w przedziale 1,12.