FX.co ★ Co powstrzymuje złoto przed dalszym umocnieniem?

We wtorek cena złota nieznacznie spadła, oscylując wokół 4110 USD za uncję. Po poniedziałkowym niemal 2% wzroście złoto znalazło się pod lekką presją sprzedających. Srebro potaniało o 0,8%, do 52,99 USD za uncję, po tym, jak dzień wcześniej zyskało niemal 3%. Ceny platyny i palladu pozostały natomiast niemal bez zmian.

Głównym katalizatorem poniedziałkowych wzrostów na rynku metali szlachetnych była przecena ropy naftowej. Notowania Brent spadły w okolice 97 USD za baryłkę, podczas gdy jeszcze 30 października wynosiły około 116 USD. Po wyborach w USA inwestorzy zaczęli liczyć na przełom w negocjacjach z Iranem. Warto przypomnieć, że w tym roku złoto i ropa naftowa poruszały się przeważnie w przeciwnych kierunkach. Wysokie ceny energii napędzają inflację i zwiększają prawdopodobieństwo zaostrzenia polityki pieniężnej przez Fed, co wywiera presję na złoto jako aktywo nieprzynoszące odsetek. Z kolei tańsza ropa ogranicza presję inflacyjną i poprawia warunki dla wzrostów cen kruszcu. Niższe ceny ropy sprzyjają nabywcom złota i importerom energii, ale jednocześnie ograniczają potencjalne przychody eksporterów surowca i uderzają w pozycje inwestorów stawiających na jego niedobór.

Jednym z głównych czynników ograniczających potencjał wzrostowy złota pozostaje jednak polityka Rezerwy Federalnej. W poniedziałek Austan Goolsbee i Thomas Barkin zwrócili uwagę na dobrą kondycję amerykańskiej gospodarki oraz utrzymującą się presję inflacyjną. Goolsbee zauważył ponadto, że boom inwestycyjny w sektorze centrów danych może doprowadzić do nadmiernego wzrostu popytu, wymagającego bardziej restrykcyjnej polityki pieniężnej. Warto zauważyć, że jeszcze w październiku dopuszczał on zarówno możliwość podwyżki stóp, jak i utrzymania ich na niezmienionym poziomie. Jego obecny ton jest zatem wyraźnie bardziej jastrzębi. Stopa funduszy federalnych wynosi obecnie 3,75–4,00%, a według CME prawdopodobieństwo podwyżki na posiedzeniu 9 grudnia wynosi około 79%. Dodatkowym argumentem za utrzymaniem restrykcyjnego nastawienia Fed jest październikowy raport z rynku pracy, który wykazał wzrost zatrudnienia o 165 tys. miejsc pracy wobec prognozowanych 65 tys. Każda kolejna publikacja potwierdzająca możliwość podwyżki stóp procentowych zmniejsza atrakcyjność złota. To właśnie dlatego ostatnie odbicie cen kruszcu nie znajduje na razie wyraźnej kontynuacji.

Wsparciem dla złota pozostaje natomiast słabość dolara amerykańskiego. We wtorek indeks dolara pozostawał niemal bez zmian po poniedziałkowym spadku o 0,5%. Słabszy dolar sprawia, że złoto staje się tańsze dla inwestorów posługujących się innymi walutami, co sprzyja popytowi na kruszec. Wsparcie to ma jednak ograniczony charakter. Gdy rentowności amerykańskich obligacji spadają wraz z cenami ropy, presja na dolara słabnie, podczas gdy oczekiwania dotyczące podwyżki stóp procentowych pozostają wysokie. W rezultacie złotu brakuje obecnie jednoznacznego impulsu fundamentalnego, który mógłby przyciągnąć większy kapitał instytucjonalny. Najwięksi uczestnicy rynku wciąż zachowują ostrożność, dlatego krótkoterminowe ruchy cen złota zależą przede wszystkim od strategii podążających za trendem oraz popytu na fizyczny kruszec.

Najważniejszym punktem odniesienia dla rynku będzie teraz publikacja danych o inflacji w USA. Analitycy oczekują, że miesięczna dynamika cen spowolni do 0,3% z 0,6% odnotowanych we wrześniu, natomiast inflacja bazowa wyniesie 0,2% wobec wcześniejszych 0,3%. Zaplanowano także wystąpienia Christophera Wallera, Lorie Logan, Jeffa Schmida i Michelle Bowman. Każdy bardziej jastrzębi sygnał z ich strony może zwiększyć presję na rynek złota. Z kolei dane inflacyjne niższe od prognoz dałyby kruszcowi szansę na trwałe umocnienie powyżej 4100 USD. Taki scenariusz mógłby skłonić inwestorów do ponownej oceny prawdopodobieństwa podwyżki stóp procentowych w marcu.

Wszystko wskazuje na to, że złoto pozostaje obecnie między korzystnym wpływem niższych cen ropy a restrykcyjną retoryką Fed. W mojej ocenie do czasu publikacji danych o inflacji kruszec najprawdopodobniej będzie poruszał się w pobliżu 4100 USD bez wyraźnie zarysowanego kierunku. Dopiero odczyt inflacyjny może przesądzić o dalszym ruchu cen, a kluczowe znaczenie będzie miała dynamika wzrostu cen. Jeśli inflacja okaże się wyższa od oczekiwań, nie można wykluczyć powrotu w okolice 4000 USD. Natomiast łagodniejszy odczyt, w połączeniu z dalszym spadkiem cen ropy, mógłby otworzyć drogę do ponownego testu ubiegłotygodniowych maksimów.

Biorąc pod uwagę obecną sytuację techniczną na rynku złota, kupujący muszą pokonać opór w okolicach 4140 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 4192 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Najdalszym celem byłby obszar 4249 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 4062 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć złoto w okolice minimum 4001 USD, z potencjalnym spadkiem w stronę 3954 USD.