FX.co ★ EUR/USD: Dolar zyskuje dzięki jastrzębim oczekiwaniom

Para EUR/USD po raz pierwszy od sześciu tygodni zdecydowanie przełamała poziom wsparcia 1,1130, odpowiadający dolnej granicy Wstęg Bollingera na interwale dziennym (D1), i dotarła do poziomu 1,1067. Nie była to jednak pierwsza próba wybicia. W ciągu ostatnich sześciu tygodni sprzedający wielokrotnie podejmowali próby przełamania tego poziomu, jednak nie udało się trwale sprowadzić kursu poniżej tego poziomu. O realizacji bardziej ambitnych celów spadkowych trudno było dotąd mówić – październikowe minimum zostało ustanowione na poziomie 1,1105.

Obecnie sytuacja uległa zmianie na korzyść dolara, a tym samym sprzedających parę EUR/USD. Układ czynników fundamentalnych sprzyja dalszej deprecjacji wspólnej waluty, przede wszystkim za sprawą umocnienia amerykańskiego dolara. Kluczowe publikacje makroekonomiczne z ostatnich dwóch tygodni przełożyły się na wzrost oczekiwań dotyczących bardziej jastrzębiego nastawienia Rezerwy Federalnej i jej kolejnych decyzji w sprawie stóp procentowych.

Zmianie uległa również retoryka niektórych przedstawicieli Fed. Jeszcze niedawno możliwość jednorazowej podwyżki stóp o 50 punktów bazowych praktycznie nie była przedmiotem rynkowych rozważań. Sytuacja zmieniła się jednak po publikacji relatywnie mocnych danych z amerykańskiego rynku pracy (nonfarm payrolls). Członek Rady Gubernatorów Fed, Christopher Waller, dopuścił wówczas taki scenariusz, wskazując, że mógłby on stać się realny, gdyby miesięczny wzrost bazowego wskaźnika CPI w październiku wyniósł co najmniej 0,3%.

Ostatecznie główny wskaźnik CPI wzrósł o 0,4% w ujęciu miesięcznym, natomiast inflacja bazowa osiągnęła poziom 0,3%. Oznacza to, że warunek wskazany przez Wallera został spełniony. W konsekwencji na rynku coraz częściej mówi się o możliwości bardziej agresywnego tempa zacieśniania polityki pieniężnej. Prawdopodobieństwo podwyżki stóp o 50 punktów bazowych w grudniu wzrosło do przedziału 10–15%. Mimo że taki scenariusz pozostaje mało prawdopodobny, samo jego rozważanie przez inwestorów dodatkowo wspiera amerykańską walutę.

Uczestnicy rynku analizują również inny, bardziej prawdopodobny scenariusz dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Chodzi o dodatkową podwyżkę stóp o 25 punktów bazowych w styczniu lub marcu, po standardowym ruchu o tej samej skali w grudniu. Z danych narzędzia CME FedWatch wynika, że prawdopodobieństwo kolejnej podwyżki podczas styczniowego posiedzenia, która podniosłaby docelowy przedział stopy funduszy federalnych do 4,25–4,50%, przekracza obecnie 60%. Oczekiwania inwestorów wskazują również na wysokie prawdopodobieństwo dalszego zacieśniania polityki pieniężnej w marcu.

Innymi słowy, rynek stopniowo uwzględnia w wycenach dwie kolejne podwyżki stóp procentowych Fed w ciągu najbliższych pięciu miesięcy. Taki scenariusz poparła przedwczoraj również prezes oddziału Rezerwy Federalnej w Dallas, Lorie Logan. Stwierdziła ona, że bank centralny prawdopodobnie będzie musiał "działać szybko", aby nie dopuścić do utrwalenia się szerokiej presji cenowej w gospodarce.

Podobnie jak Christopher Waller, Logan zwróciła szczególną uwagę na dynamikę inflacji bazowej (core CPI), która już trzeci miesiąc z rzędu wynosi 0,3% w ujęciu miesięcznym. Jak zaznaczyła, utrzymanie takiego tempa wzrostu oznaczałoby, że roczna inflacja mogłaby ostatecznie osiągnąć około 3,7%, czyli znacznie przekroczyć cel inflacyjny Fed wynoszący 2%. W tym kontekście opowiedziała się za przyspieszeniem tempa zacieśniania polityki pieniężnej, i to już w najbliższej perspektywie. Zwróciła uwagę, że tej zimy Rezerwa Federalna może "działać szybciej niż jesienią". Słowa Logan można interpretować jako zapowiedź bardziej zdecydowanego zacieśniania polityki pieniężnej i podniesienia stóp procentowych nawet o 50 punktów bazowych łącznie.

Co ciekawe, ostatnie próby wznowienia przez Waszyngton dialogu dyplomatycznego z Teheranem nie zapewniają już kupującym EUR/USD takiego wsparcia jak wcześniej. Nie chodzi jednak wyłącznie o niepowodzenie dotychczasowych inicjatyw dyplomatycznych. Problem jest znacznie głębszy – inflacja w USA przestała być jedynie konsekwencją szoku energetycznego.

Jak podkreśliła Lorie Logan, wzrost cen utrzymuje się również w sektorze usług, który jest stosunkowo mało podatny na bezpośredni wpływ konfliktu na Bliskim Wschodzie i zmian cen ropy naftowej. Oznacza to, że nawet gdyby konflikt zakończył się już jutro, inflacja raczej nie zaczęłaby równie szybko zmierzać w kierunku celu Fed. Spadek cen ropy z pewnością pomógłby ograniczyć dynamikę głównego wskaźnika CPI, nie oznaczałby jednak automatycznego wygaśnięcia presji cenowej w jego komponentach bazowych.

Co więcej, nawet ponowne otwarcie cieśniny Ormuz nie rozwiąże wszystkich problemów na rynku paliw. Według szacunków ekonomistów oddziału Rezerwy Federalnej w Dallas odbudowa uszkodzonych rafinerii może potrwać kilka miesięcy. Oznacza to, że ceny benzyny i oleju napędowego mogą utrzymywać się na relatywnie wysokim poziomie nawet po spadku notowań ropy naftowej. Ponadto przedsiębiorstwa będą potrzebowały czasu na renegocjację kontraktów i uwzględnienie niższych kosztów w cenach końcowych. Fed będzie natomiast musiał upewnić się, że spowolnienie inflacji, zwłaszcza bazowej, ma trwały charakter.

W tych okolicznościach można zakładać, że po ostatniej podwyżce stóp procentowych Rezerwa Federalna zdecyduje się na przerwę w zacieśnianiu polityki pieniężnej, która może potrwać od trzech do sześciu, a nawet siedmiu miesięcy. Jeżeli dane makroekonomiczne okażą się mniej korzystne, okres ten może się wydłużyć.

Oczywiście rynek zacznie rewidować oczekiwania dotyczące polityki pieniężnej, zanim Fed faktycznie podejmie kolejną decyzję. Zakończenie konfliktu na Bliskim Wschodzie mogłoby ograniczyć popyt na dolara jako bezpieczną przystań i wywołać silniejszą korektę wzrostową EUR/USD. Do trwałego odwrócenia trendu potrzebna byłaby jednak zmiana oczekiwań dotyczących polityki pieniężnej Fed i Europejskiego Banku Centralnego. Jeżeli presja inflacyjna w USA pozostanie wysoka, nadzieje na szybkie złagodzenie polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną mogą szybko osłabnąć.

Wszystko to przemawia za utrzymaniem presji spadkowej na EUR/USD. Nawet niespodziewane zakończenie konfliktu na Bliskim Wschodzie mogłoby wywołać jedynie korektę wzrostową, niekoniecznie prowadząc do trwałego odwrócenia trendu. Rozwiązanie konfliktu nie usunie automatycznie problemu utrzymującej się wysokiej inflacji w USA. Tym samym dolar może zachować swoją fundamentalną przewagę nawet po zawarciu porozumienia pokojowego.

Z technicznego punktu widzenia para EUR/USD na interwałach H4, D1 i W1 znajduje się w pobliżu dolnej granicy Wstęg Bollingera lub pomiędzy linią środkową a dolną granicą. Jednocześnie para walutowa znajduje się poniżej wszystkich linii wskaźnika Ichimoku. Na wykresach czterogodzinnym i dziennym wskaźnik ten wygenerował dodatkowo niedźwiedzi sygnał określany jako "Parada linii". Najbliższym celem dalszego ruchu spadkowego jest poziom 1,1050, odpowiadający dolnej granicy Wstęg Bollingera na interwale tygodniowym (W1).