W miniony piątek dane gospodarcze z USA przyniosły rynkowi mieszane sygnały. Ceny producentów, odzwierciedlające zmiany cen towarów i usług na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, wzrosły w październiku o 0,3%. Analitycy spodziewali się wzrostu na poziomie 0,4%, co początkowo mogło wydawać się dobrą wiadomością.
Warto jednak spojrzeć na te liczby w szerszym kontekście. We wrześniu inflacja producencka gwałtownie wzrosła – o 1,4% – głównie za sprawą cen benzyny, które skoczyły o ponad 20%. W październiku ceny paliw spadły (olej napędowy potaniał o 7,9%), co właśnie wyhamowało ogólny wzrost wskaźnika. Problem polega na tym, że paliwa były jedynym składnikiem, którego ceny spadły, podczas gdy pozostałe kategorie nadal drożały.

Ceny żywności na poziomie producentów wzrosły o 1,3% w ujęciu miesięcznym, chemikalia podstawowe podrożały o 3,9%, a koszty transportu towarów wzrosły o 3,9%. Paradoks polega na tym, że choć olej napędowy tanieje, transport towarów stał się droższy. Moim zdaniem to doskonały przykład na to, jak inflacja może zmieniać swoje źródło, wcale nie znikając.
Sytuacja w ujęciu rocznym wygląda jeszcze bardziej niepokojąco. Ceny producentów wzrosły o 6,5% rok do roku, co stanowi najwyższy odczyt od listopada 2022 roku. Ceny towarów w tym koszyku wzrosły o 10,2%. Dla porównania: mimo relatywnie niewielkiego wzrostu w skali miesiąca, tak wysokie tempo rocznego wzrostu nie było obserwowane od blisko czterech lat.
Dlaczego powinno to interesować również osoby, które na co dzień nie śledzą rynków finansowych? Ponieważ rosnące koszty produkcji prędzej czy później znajdują odzwierciedlenie w cenach towarów i usług oferowanych konsumentom. W ubiegłym tygodniu Mary Daly z Rezerwy Federalnej zwróciła uwagę, że presja cenowa nie ogranicza się już wyłącznie do skutków ceł czy wzrostu cen ropy. Przedsiębiorstwa coraz częściej przenoszą wyższe koszty działalności na odbiorców końcowych. Październikowy wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) już trzeci miesiąc z rzędu okazał się wyższy od prognoz, a najnowsze dane o cenach producentów nie dają podstaw, by uznać, że presja inflacyjna zaczyna trwale wygasać.
Warto pamiętać, że rynek miał już do czynienia z podobną sytuacją. Po publikacji wrześniowych danych PPI w połowie października dolar amerykański zyskał wsparcie jedynie tymczasowo i nie zdołał utrzymać wzrostów wobec euro, funta oraz jena. Obecna sytuacja wygląda inaczej. Stopy procentowe Fed znajdują się na poziomie 3,75–4,00%, a rynek uznaje podwyżkę o 25 punktów bazowych 9 grudnia za niemal nieuniknioną. Rynki kontraktów terminowych uwzględniają również podobne ruchy w styczniu i marcu.
Pewnym czynnikiem łagodzącym mogą być ceny ropy. W piątek ropa Brent kosztowała około 95,70 USD, co oznacza spadek o ponad 17% względem ceny 116,06 USD z końca października. Jeśli tendencja spadkowa się utrzyma, ceny paliw będą w mniejszym stopniu napędzać inflację w nadchodzących miesiącach. Jednak koszty żywności, chemikaliów czy transportu nie zależą bezpośrednio od cen ropy, co oznacza, że samo tańsze paliwo nie wystarczy, by przekonać Fed do zmiany stanowiska.
Uważam, że odczyt PPI poniżej prognoz nie zmienia planów amerykańskiego banku centralnego. Podwyżka stóp 9 grudnia pozostaje scenariuszem bazowym, a ryzyko silniejszego ruchu będzie się utrzymywać tak długo, jak długo drożeć będą towary niezwiązane z sektorem energetycznym. W związku z tym spodziewam się, że popyt na dolara amerykańskiego pozostanie silny aż do momentu posiedzenia, natomiast ewentualne odbicia EUR/USD i GBP/USD będą prawdopodobnie krótkotrwałe.
Analiza techniczna pary EUR/USD
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla EUR/USD, kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1040, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1070 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1100. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy będzie trudna. W przypadku spadku instrumentu handlowego w okolice 1,1005 spodziewam się aktywności ze strony kupujących. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum 1,0975 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,0945.
Analiza techniczna pary GBP/USD
Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3220, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3245, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie strefa 1,3275. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3190. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3160, a następnie do 1,3135.
