Podczas wypowiedzi udzielonej w Argentynie Alberto Musalem opowiedział się za serią podwyżek stóp procentowych w nadchodzących miesiącach. Szacuje on, że realna stopa procentowa – czyli nominalna stopa procentowa skorygowana o inflację – powinna do wiosny wzrosnąć o około 1 punkt procentowy. "Gospodarka prawdopodobnie będzie wymagała kilku podwyżek stóp procentowych przed wiosną 2027 roku" – stwierdził Alberto Musalem, prezes Fed w St. Louis.

Jego główny argument jest prosty. W najbardziej prawdopodobnym scenariuszu inflacja utrzyma się znacznie powyżej celu wynoszącego 2% przez kolejne 18 miesięcy, chyba że Fed będzie kontynuował wycofywanie akomodacyjnej polityki pieniężnej. Indeks cen PCE we wrześniu osiągnął już poziom 3,6% w ujęciu rocznym. Spowolnienie inflacji automatycznie podniosłoby realne stopy procentowe, jednak Musalem wyraźnie zaznaczył, że jego zdaniem to nie wystarczy – Fed będzie musiał wykonać główną pracę poprzez podnoszenie stóp procentowych.
Warto zauważyć, że jego ton stał się wyraźnie bardziej stanowczy. 8 października Musalem stwierdził, że stopy powinny wzrosnąć w ciągu najbliższych 6 do 9 miesięcy, choć nie poparł podwyżki w październiku. Następnie Fed utrzymał przedział stóp procentowych na poziomie 3,75–4,00% (decyzja zapadła stosunkiem głosów 10 do 2, przy czym Hammack i Cook opowiedziały się za podwyżką). Wskazywany przez niego horyzont czasowy to wciąż wiosna 2027 roku, jednak zamiast mówić ogólnie o kierunku działań, teraz wspomina o kilku krokach i określa ich skalę. Wcześniej oceniał, że polityka pieniężna jest wciąż zbyt łagodna, a ryzyko inflacyjne skłania się ku utrzymywaniu się wysokich cen.
Nie jest w tym odosobniony. W poniedziałek Hammack dopuściła możliwość bardziej zdecydowanych działań, jeśli sytuacja inflacyjna ulegnie pogorszeniu; 10 listopada Waller nie wykluczył podwyżki o 50 punktów bazowych w grudniu, a w niedzielę Schmid określił presję cenową jako bardzo silną. Debata dotyczy tempa, a nie kierunku zmian. Kontrakty terminowe wyceniają podwyżki o ćwierć punktu procentowego w grudniu i styczniu oraz kolejną do kwietnia, co oznaczałoby, że stopa funduszy federalnych znalazłaby się w przedziale 4,50–4,75%.
Jest to kolejny czynnik wspierający dolara. Indeks dolara amerykańskiego utrzymuje się w pobliżu maksimów z maja 2025 roku, rentowność 10-letnich obligacji skarbowych oscyluje wokół 5,13%, a choć Warsh w poniedziałek wypowiadał się w sposób powściągliwy na temat stóp procentowych, jego współpracownicy wypełnili tę przestrzeń swoimi komentarzami. Stopa depozytowa EBC wynosi obecnie 2,50%; wielu analityków spodziewa się jej wzrostu do zaledwie 2,75% w dniu 17 grudnia, co oznacza, że różnica w polityce pieniężnej między Fed a EBC wynosi około 1,25–1,50 punktu procentowego. Wywiera to presję na euro oraz złoto.
Nadal istnieją jednak pewne ryzyka. Musalem nie posiada obecnie prawa głosu w FOMC – jego kadencja rozpocznie się w 2028 roku (w 2027 roku mógłby głosować jedynie w przypadku, gdyby stanowisko prezesa Fed w Atlancie pozostało nieobsadzone) – dlatego jego wypowiedzi należy traktować raczej jako wskazówkę niż wiążącą decyzję.
Podsumowując, scenariuszem bazowym pozostaje podwyżka stóp procentowych o 25 punktów bazowych 9 grudnia, a cykl zacieśniania polityki pieniężnej prawdopodobnie potrwa aż do wiosny. Uważam, że podwyżka o 50 punktów bazowych jest realnym ryzykiem, jeśli inflacja nadal będzie zaskakiwać wzrostem; dopóki retoryka Fed pozostaje jastrzębia, dolar powinien utrzymywać wsparcie – przynajmniej do czasu wspomnianego posiedzenia.
EUR/USD
Kupujący powinni osiągnąć poziom 1,1000. Dopiero to otworzyłoby drogę do przetestowania poziomu 1,1025. Stamtąd możliwy jest ruch w stronę 1,1040, jednak bez wsparcia ze strony dużych graczy będzie to trudne. W przypadku korekty, znaczącego popytu spodziewam się dopiero w okolicach 1,0970. Jeśli na tym poziomie zabraknie zleceń kupna, rozsądnie byłoby poczekać na spadek do nowego minimum na poziomie 1,0940 lub otworzyć długie pozycje na 1,0895.
GBP/USD
Kupujący funta muszą pokonać najbliższy poziom oporu 1,3200. Umożliwiłoby to ruch w kierunku 1,3220, powyżej którego dalsze wzrosty byłyby już trudne do osiągnięcia. Kolejny cel wzrostowy znajduje się w okolicach 1,3245. W przypadku spadków, niedźwiedzie będą próbowały przejąć kontrolę na poziomie 1,3170. Jeśli im się to uda, przełamanie tego poziomu poważnie zaszkodziłoby pozycjom byków i sprowadziłoby parę GBP/USD do 1,3130, z perspektywą dalszego spadku do 1,3100.
