FX.co ★ Traders economic calendar. Period: Yesterday

Eksport towarów i usług obejmuje transakcje dotyczące sprzedaży, wymiany, darowizn lub dotacji towarów i usług od mieszkańców do osób niebędących mieszkańcami. Wzrost eksportu wolny na pokładzie (f.o.b.) oraz spadek importu kosztem ubezpieczenia i frachtu (c.i.f.) są generalnie statystykami celno-skarbowymi zgłaszanymi zgodnie z ogólnymi statystykami handlowymi zgodnie z zaleceniami Międzynarodowej Statystyki Handlu ONZ.

Wyższa niż oczekiwana liczba powinna być traktowana jako pozytywna dla KRW, podczas gdy niższa niż oczekiwana liczba jako negatywna.

Eksport na pokładzie (f.o.b.) oraz import na koszt ubezpieczenia, frachtu (c.i.f.) to w ogólnym przypadku dane statystyczne dotyczące obrotu towarami zgłaszane zgodnie z zaleceniami Międzynarodowych Statystyk Handlu ONZ. W przypadku niektórych krajów import jest raportowany jako f.o.b. zamiast c.i.f., co jest ogólnie akceptowane. Raportowanie importu jako f.o.b. ma efekt redukcji wartości importu o koszt ubezpieczenia i frachtu.

Wyższy od oczekiwanego wskaźnik należy pozytywnie rozpatrywać z punktu widzenia KRW, podczas gdy niższy wskaźnik - negatywnie.

Bilans handlowy mierzy różnicę wartości między importem a eksportem towarów i usług w określonym okresie. Liczba dodatnia wskazuje, że wyeksportowano więcej towarów i usług niż zaimportowano.

Wyższe od oczekiwanych odczyty należy interpretować jako pozytywne/zawołania dla waluty KRW, podczas gdy niższe od oczekiwanych odczyty należy interpretować jako negatywne/niedźwiedzie dla waluty KRW.

Wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych (WSC) mierzy zmiany cen towarów i usług z perspektywy konsumenta. Jest to kluczowy sposób pomiaru zmian w trendach zakupowych.

Wyższy niż oczekiwany odczyt powinien być postrzegany jako pozytywny/bullish dla PEN, podczas gdy niższy niż oczekiwany odczyt powinien być postrzegany jako negatywny/bearish dla PEN.

Na spotkaniach OPEC biorą udział przedstawiciele 13 bogatych w ropę państw. Omawiają oni różne tematy dotyczące rynków energetycznych i ustalają, ile ropy naftowej będą produkować. OPEC jest odpowiedzialne za niemal 40% światowego podaży ropy.

Agregaty pieniężne, znane również jako "podaż pieniądza", to ilość waluty dostępnej w gospodarce do zakupu dóbr i usług. W zależności od stopnia płynności, którym definiuje się aktywa jako pieniądz, wyróżnia się różne agregaty pieniężne: M0, M1, M2, M3, M4, itp. Nie wszystkie z nich są używane przez każde państwo. Należy zauważyć, że metodyka obliczania podaży pieniądza różni się między krajami. M2 to agregat pieniężny, który obejmuje całą fizyczną walutę znajdującą się w obiegu (banknoty i monety), depozyty operacyjne w centralnym banku, pieniądze na rachunkach bieżących, rachunkach oszczędnościowych, depozytach na rynku pieniężnym i małych certyfikatach depozytowych. Nadmierny wzrost podaży pieniądza może potencjalnie prowadzić do inflacji i rodzi obawy, że rząd może ograniczyć wzrost podaży pieniądza poprzez podniesienie stóp procentowych, co z kolei obniży przyszłe ceny. Podaż pieniądza M2 reprezentuje całkowitą płynność. Obejmuje ona walutę w obiegu + lokaty terminowe + depozyty bieżące denominowane w walutach obcych.

Prezes Deutsche Bundesbanku i członek Rady Prezesów EBC od stycznia 2022 roku. Uważany jest za jednego z najbardziej wpływowych członków Rady. Członkowie Rady Prezesów EBC głosują nad ustaleniem kluczowych stóp procentowych strefy euro, a ich publiczne wystąpienia często służą do subtelnych wskazówek dotyczących przyszłej polityki pieniężnej.

S&P Global Manufacturing PMI to comiesięczny wskaźnik oparty na badaniu ankietowym, który mierzy kondycję sektora wytwórczego w Australii. Jest obliczany na podstawie odpowiedzi menedżerów zakupów dotyczących produkcji, nowych zamówień, zatrudnienia, terminów dostaw od dostawców oraz poziomu zapasów.

Odczyt powyżej 50 wskazuje na ekspansję aktywności w przemyśle, natomiast odczyt poniżej 50 sygnalizuje jej kurczenie się. Ze względu na swoją aktualność i wyprzedzający charakter indeks jest uważnie śledzony przez rynki i decydentów polityki gospodarczej jako wczesny miernik kondycji przemysłu, nastrojów biznesowych oraz potencjalnych zmian w tempie wzrostu gospodarczego i presji inflacyjnej w Australii.